|
|
Gülgüzeli
|
Gecenin bir vakti yine sen geldin aklıma Unut deyişin harflerin dudaklarından süzülüşü İçimi titretiyor yapma ölümü korkutuyor bakışın Ama yetmiyoR benim ecelimi,sensizken yanan bu yüreğimi Korkutmuyor ne beni,nede azrailimi Vakti gelince ben senden uçup gideceğim; ama Sen bendesin daima sen ayırdın seni benden Ecel ayıramadı bak! aynı toprağın altında olacağız Gecelerce ağlayan benken sen çekip gittin Neden diye bile sormadan gittin Geride unutmamı isteyecek kadar cesaret bıraktın Ama o cesaret unutmama yetmeyecek Bana güllerin en güzelini sevdirecek Boş ver demenin her hecesi yüreğimin bahçesine akan bir su damlası aynı zamanda yüreğimden akan kandamlası nasıl becerdin be gülüm?!! Boş ver demenle hem içimdeki seni çoğaltmayı,hemde içimi yakmayı Kalbimde ne varsa,aklıma ne düştüyse akıttım ellerime Sana süsledim harflerini sevginin en güzel dizelerini Çok seviyorken böylemi olacak aşktan kaçılmaz.. Yüreğim bu ayrılığa nasıl dayanacak Sana bunları yazarken akan gözyaşlarım nehir olsa Denize ulaşsa, okyanusla birleşse iki şehrin arasında Yetmez!! sana olan aşkım tükenmez, seni unutmaya yetmez Sadece senin kapladığın bir yüreğim var birde bahçesi Bahçesindeki güllerin en güzeli sen varsın GÜLGÜZELİ
|
|
Okuma Sayısı : 186
Ekleyen : Buğday
|
|
|